ماهی کوچک سرخی را می شناسم،
که هر سال سیزده روز را در بستری از هفت سین زندگی می کند.
ماهی کوچک سرخی،
که هر روز چشم هایش را در حبابی شیشه ای می گشاید و می گوید:
صبح به خیر زندگی،
و شب هنگام با رویای بوسیدن سیب سرخ
به خواب می رود.
ماهی کوچک سرخی که هر سال،تنها سیزده روز نفس می کشد.
پی نوشت : سال نو مبارک
نامه سرگشاده جمعي از تشكلهاي زيستمحيطي به رييس سازمان حفاظت محيطزيست
در حمايت از پروژه يوزپلنگ آسيايي و حياتوحش ايران
به نام خدا
سركار خانم دكتر واعظ جوادي
معاون محترم رييس جمهور و رييس سازمان حفاظت محيطزيست
با سلام؛
احتراماً، همان گونه كه استحضار داريد آقاي مهندس هوشنگ ضيايي پس از دو سال و نيم حضور موفق در سمت مدير پروژه بينالمللي يوزپلنگ آسيايي و زيستگاههاي آن و نيز اجرايي كردن فعاليتهاي نوين حفاظت از حياتوحش، به دلايل نامعلومي كنار گذاشته شد.
اين اتفاق در حالي شكل گرفت كه اولاً سه ماه تا پايان مهلت مقرر پروژه باقي مانده و ثانياً موافقتهاي اوليه براي تمديد آن به مدت دو سال ديگر براي انجام كارهاي باقي مانده اعلام شده بود؛ پروژهاي كه ميتوانست عملكردي موفق داشته باشد و نشان دهد كه در جمهوري اسلامي ايران، محيطزيست و حياتوحش از چه جايگاه رفيعي برخوردار است. گرچه اين موفقيت جز در سايه همدلي و همكاري با اراده و عزمي ملي صورت نميگرفت كه متاسفانه چنين اراده و نگرشي قريب به دو سال است كه در بدنه تصميمگيري سازمان حفاظت محيطزيست ديده نميشود و نتيجه آن آسيبهاي بيشماري است كه بر پيكره طبيعت ايران وارد شده است.
اينك ما، اعضاي تشكلهاي زيستمحيطي، ضمن محكوم كردن اين اقدام سازمان حفاظت محيطزيست، آن را به فال نيك ميگيريم چرا كه خوشنامي استاد ارجمندمان، مهندس هوشنگ ضيايي به سبب عدم وجود هميت و همدلي براي بقاي گونه با ارزش يوز از بين نرفت زيرا اعتقاد داريم عليرغم تلاشهاي ايشان به دليل وجود شرايط حاكم بر محيطزيست هيچ كس نميتواند يوزپلنگ آسيايي اين ميراث گرانبها را از انقراض نجات دهد. در عين حال عقيده داريم تعطيلي پروژه حفاظت از يوزپلنگ آسيايي به منزله بيتفاوتي به حياتوحش و محيططبيعي است كه ادامه اين روند جز تخريب طبيعت نخواهد بود.
سركار خانم دكتر واعظ جوادي، بدين وسيله نگراني خود را از وضعيت اسفبار طبيعت و حياتوحش ايران ابراز ميداريم و اميدواريم با تصميماتي سنجيده شاهد بهبود شرايط طبيعت ايران باشيم، مروري بر خبرها و اتفاقات ناخوشايند ماههاي اخير نظير جادهكشي و تصاحب زمين در ميانكاله، جادهكشي در جنگل ابر، كنارگذر تالاب انزلي، مرگ پرندگان در درياچه بختگان، مرگ دلفينها در سواحل جنوبي، مثله كردن خرس و كشتن پلنگ در چندين نقطه به دليل ناآگاهي، حصاركشي در مناطق حفاظت شده به بهانه افزايش جمعيت جانوران وحشي و ...نشان ميدهد كه ماشين تخريب طبيعت ايران با سرعتي شتابناك در حال حركت است، و اينك با تعطيلي پروژه يوزپلنگ آسيايي نوبت اين جانور در حال انقراض است تا همين شمار اندك نيز براي هميشه از جهان حذف شود.
ما، اعضاي تشكلهاي زيستمحيطي، دانشآموختگان رشتههاي علومزيستي و علاقمندان طبيعت ضمن اعلام نگراني از وضعيت موجود منابع طبيعي اعلام ميداريم ناظر بيدار تمام تصميمات و اقدامات آن سازمان خواهيم بود، چنانچه نتايج مخربي در پي داشته باشد، به مردم شريف ايران اعلام خواهيم كرد. بديهي است مسوليت عواقب چنين تصميماتي بر عهده آن مقام محترم است كه بيترديد بايد به پيشگاه مردم اين مرزوبوم پاسخگو باشند.
مطمئناً خبر بر كنار شدن مهندس هوشنگ ضيايي از مديريت پروژه حفاظت از يوزپلنگ آسيايي را شنيدهايد. اخباري در مورد انحلال پروژه نيز شنيده ميشود
پروژهاي كه بعد از مدتها اميدهايي در دل دلسوختگان طبيعت اين سرزمين زنده كرد در حال خاموشي است. پروژهاي كه داشت آبروي از دست رفته سازمان حفاظت محيطزيست را در ميان سازمانهاي بينالمللي بازيابي ميكرد
شايد عدهاي بر اين عقيدهاند كه زمان آن سر رسيده است بر سازمان محتضر حفاظت محيطزيست فاتحه خوانده شود
دوستان، ما مدعيان محيط زيست در برابر اين همه اتفاق ناگوار و اخبار ناخوشايند كه هر روز از وضعيت اسفبار محيط زيست كشور به گوش ميرسد، چه كردهايم؟ جز نگاشتن صفحاتي چند در روزنامه ... در كنار چشممان پارك ملي سرخه حضار به باد رفت، ديوار است كه در كنار ديوار قد علم ميكند. ما چه كرديم؟ جز انتقاد، آن هم در زير لب
آيا وقت آن فرا نرسيده است كه از خواب غفلت بيدار و وارد مرحله عمل شويم. فكر نميكنيد ديگر صفحات روزنامهها و تومارهاي چند هزاري امضاي معترضان، جز نيشخند حضرات تاثير ديگري ندارد
به نظر من وضعيت كنوني محيط زيست ايران نيازمند جنبشي عملگراست. جنبشي كه فارغ از مسائل سياسي به طور جدي و پيگير وارد مرحله عمل شود
امروز به طور غير رسمي پروژه حفاظت از يوزپلنگ آسيايي معلق شد. رفتاري كه از مدتها قبل قابل پيشبيني بود. سازمان محيط زيست، امروز در پايينترين درجه ارزش و اقتدار طول عمر خود قرار دارد. سازماني 40 ساله با افتخاراتي به ياد ماندني در ساليان دور، در حال مرگ است. سازماني كه بر اساس قانون اساسي و قوانين جمهوري اسلامي ايران از بالاترين حد اختيارات برخوردارست، توسط حضرات، ساليان سال است كه بازيچه انگاشته شده است
آيا ميخواهيم همانگونه كه پدران ما شاهد انقراض شير و ببر بودهاند، ما نيز ناظر انقراض يوز ايراني باشيم
آيا ميخواهيم مرگ تدريجي طبيعت، حيات وحش و ازمحلال سازمان حفاظت محيطزيست را نظارهگر باشيم
چه كسي است كه بر ظلم بيپروايي كه هر روز بر آب و خاك و حياتوحش اين سرزمين روا داشته ميشود بي خبر باشد؟ پس چرا اين همه سكوت
سرور آزادگان جهان، حضرت علي عليهالسلام ميفرمايند
من از ظالم بيزارم ولي از ظلم پذير بيزارترم
ما فارغالتحصيلان محيط زيست در دفاع از اين حق و جلوگيري از اين ظلم مسئوليت به مراتب سنگينتري بر دوش داريم. اكنون زماني است كه آيندگان در مورد آن به قضاوت خواهند نشست. بياييد، در دفاع از مظلوميت حياتوحش و طبيعت ايران دست در دست هم دهيم و براي نجات آن بكوشيم
در اين راستا در حمايت از گونه در معرض انقراض يوزپلنگ ايراني كه سمبل دهها گونه در معرض تهديد ايران است، و در اعتراض به تعليق پروژه موفق حفاظت از يوزپلنگ آسيايي، در اجتماعي آرام در مقابل درب اصلي سازمان حفاظت از محيطزيست گرد هم خواهيم آمد. وعده ديدار ما ساعت 10 صبح روز سه شنبه 14 اسفندماه. فراموش نكنيم كه اين آزموني است براي همه ما و تمام كساني كه دست خدا را در تار و پود خلقت ديدهاند
نویسنده : مهدی نبیان
پی نوشت : گاهی احساس می کنم که دیگه وقتی خبرهای اینچنینی رو می شنوم ، استفاده ی تنها از کلمه متاسفم راضیم نمی کنه... باید کاری کرد، قبل از اینکه خیلی دیر بشه
