چشم انداز

همه چیز لحن شیرینی داشت

روزی که من زمین شدم

و جوانه ها

از من شکل گرفتند

و تنها عشق

این لوبیای سحر آمیز

مرا به رفتن واداشت

و همیشه

برگی خواهد داشت

تا کمکی باشد

برای بالا رفتن و اصل گشتن

...

..

.

آزاده رنجبر

پی نوشت : تصمیم گرفتم که باز هم سعی کنم اینجا بنویسم . شاید زمان عزاداری به پایان رسیده... باید تلاش کنم برای دوباره خود شدن ... التماس دعا